| تبليغات | X |
انسان يك نفر بود
و يك نفر هميشه مزاحم خودش مي شود
***
تن از غبار هوا
و قله هاي هوا جا مانده از تن هوا
خانه از خرابه هاي تو بالا
تا هواي من از غبار تو
تا تن از هواي من
بالا بگيرد
مارمولك خسته من دمش را براي افعي كوچكي مي گذارد
تا خانه از خرابه هاي تو خالي شود
***
انسان يك نفر بود
ويك نفر توي ديوار خرد مي شود
صدا خرد مي شود
و من از حاشيه پرتاب مي شوم
خانه شكم مي دهد وكودك تنها
مادرش را مي بلعد
***
تو يك نفري من از تو كش مي آيم
و لحظه روي مكان مقرر فرود مي آيد
نگفتي !
از كجاي زمين آمده اي؟
زمين گرد است
چنگالهايم را در تنش فرو كرده ام
بجنورد تير 1382